Vasthouden om niet los te hoeven laten

Vasthouden versus loslaten

“Laat het los”…hoe vaak zeggen we dat niet tegen elkaar?

Laatst realiseerde ik me dat ik dat eigenlijk best vaak zeg. 

Tegen mijn kinderen, als ze gefrustreerd zijn omdat het niet gaat zoals ze hebben bedacht. Maar ook tegen mezelf. Ik kan me namelijk best opwinden als iets niet gaat zoals IK had bedacht, of als iets in mijn ogen niet eerlijk is. Maar ook als er iemand voor me rijdt met 60 km per uur op een weg waar je 80 mag, of iemand die bij de kassa staat en graag wil betalen met kleingeld om er na 5 minuten tellen achter te komen dat het toch net niet genoeg is….laat het los…zeg ik dan tegen mezelf, maar eerlijk is eerlijk, dat vind ik soms best lastig. 

Loslaten is gewoon makkelijker gezegd dan gedaan. Want hoe laat je los als je dat eigenlijk helemaal niet wilt. Als je juist liever vast wilt houden? Vasthouden aan spullen of vasthouden aan een baan die je niet meer leuk vind, maar je wel zekerheid geeft. Maar ook vasthouden aan mensen en vriendschappen. En soms, soms wordt je gedwongen om los te laten, omdat iemand ineens uit je leven verdwijnt door een overlijden. 

Loslaten is ook gewoon doodeng. Want loslaten heeft namelijk vaak te maken met afscheid nemen van iets dat was, iets dat herinneringen of gevoelens oproept die horen bij dat bepaalde voorwerp of die bepaalde persoon. 

Loslaten hoeft niet gelijk te betekenen dat je iets kwijt bent.  Het kan ook betekenen dat het een andere vorm krijgt of anders wordt ingevuld. Door los te laten ontstaat er dan juist ruimte.  Ruimte voor iets anders, voor iets nieuws, voor nieuwe inzichten, voor nieuwe vriendschappen en misschien zelfs wel voor nieuwe kansen. 

Maar hoe doe je dat dan loslaten? En waarom zou eigenijk iets loslaten? Door krampachtig vast te houden aan iets bereik je vaak niets.  Loslaten is dan eigenlijk de beste en enige optie. Een mooi voordeel van loslaten is ook dat je twee handen vrij hebt om nieuwe dingen aan te pakken.

Dus heb jij moeite met loslaten? Vraag jezelf dan eens af; “Wat is het dat ik graag wil vasthouden?”

Liefs & geniet,

Daphne

De lente en opruimkriebels

Ik vraag mezelf regelmatig af hoe het komt dat er een soort stoffig imago rond opruimen hangt. Niet stoffig in de zin van, stof en viezigheid, nee, meer in de zin van, oubollig. 

Meer iets van vroeger,  want een echte voorjaarsschoonmaak dat deden ze toen toch? Net als dat het woensdag gehaktdag was, maakten ze vroeger grondig schoon als de lente begon. Tegenwoordig gebeurt dat niet meer,  het lijkt dat het niet meer van deze tijd is. Daarnaast hebben wij daar ook helemaal geen tijd voor. Een grote schoonmaak daar doen wij niet echt aan.

Maar is dat wel echt zo? In mijn ogen doen we dat namelijk nog steeds, misschien in een iets andere vorm, maar we doen het wel. Kijk maar eens om je heen. Zeker nu de vogels ons morgens weer wakker fluiten, de bloemetjes langzaam hun kopjes weer laten zien en de lammetjes heerlijk door de wei dartelen. 

Langzaam aan gaat iedereen weer zijn tuintje in, oude plantjes eruit en nieuwe erin. Gras wordt weer voor het eerst gemaaid en bomen worden gesnoeid. Ook ik krijg dan dus zin om op te ruimen, schoon te maken, mijn tuin onder handen te nemen en alles weer lekker klaar te maken voor het voorjaar. Jij niet?

Zo’n voorjaarsschoonmaak betekent namelijk niets anders dan afscheid nemen van de winter en jezelf klaar maken voor het voorjaar. Lekker fris en fruitig het nieuwe seizoen starten. 

Ook wij doen dit soort schoonmaakbeurten of opruimsessies wel vaker, alleen staan we er niet zo bij stil. Misschien herken je dit wel. Net voordat er visite komt ga je als een superman of woman door het huis om de boel nog even op orde te brengen. Je wilt namelijk niet dan anderen zien dat er bij jou in huis ook gewoon geleefd wordt, dus weg met die zooi die al veel te lang op tafel ligt, of die kranten die je toch niet meer leest. 

Net voordat je op vakantie gaat is ook zo’n moment, nog even vlug alles aan kant maken. Tenminste dat is wat ik doe. Als ik op vakantie ga wil ik namelijk dat alles er spik en span bij ligt voor als ik weer thuis kom. Gewoon, omdat het zo lekker voelt om in een schoon en opgeruimd huis thuis te komen na een heerlijke vakantie. Herkenbaar toch?

Opruimen geeft ons op zulke momenten een instant lekker gevoel, een gevoel van, laat maar komen ik heb het onder controle, ik kan het aan. Goed voorbereid voor wat er komen gaat en daarmee rust creërend. Dat is wat het opruimen van spullen je kan geven. Een gevoel van rust en ruimte, overzicht en inzicht. Ik vind dat een prettig gevoel. En om dit gevoel te bereiken is opruimen dus niet het doel, maar een middel, een middel om die rust en ruimte te creëren om inzicht en overzicht te krijgen en om het gevoel te hebben dat je alles lekker onder controle hebt. Fijn toch, nietwaar? 

Eigenlijk hoop ik stiekem dat jouw handen ook beginnen te jeuken en je na het lezen van dit stukje denkt,  jaaaa, daar heb ik eigenlijk ook wel zin in, een frisse voorjaarsstart maken! Lekker opruimen om het voorjaar lekker te beginnen.  Als dat zo is,  type dan JA in de comments. Maar misschien denk je wel, nope, geen zin in, dat mag natuurlijk ook, type dan NEE en geef aan waarom niet. Ik ben erg benieuwd!

Liefs & geniet,

Daphne