Goodbye Bright & Breezy Organizing

Wat ontzettend leuk dat je hier bent! Welkom!

Je verwacht hier natuurlijk de website van Bright & Breezy Organizing, maar helaas moet ik je teleurstellen.

Afgelopen jaren heb ik opruimen gebruikt om ruimte te creëren in mijn eigen leven, voor meer inzicht en overzicht, maar ook om te ontdekken wat voor mij nu echt belangrijk is.  

Voor mij is een ideaal leven een leven vol vrijheid. Vrijheid in tijd, om te doen wat ik wil en wanneer, maar ook financiële vrijheid om al mijn dromen en verlangens te kunnen bekostigen.

Dat is ook de reden dat ik afscheid moet nemen van Bright & Breezy Organizing.

Het past niet meer in mijn ideale leven, het past niet meer in het plaatje dat daar voor mij bij hoort. Om verder te kunnen moet ik ook dingen loslaten, ruimte creëren om plaats te maken voor iets nieuws, en Bright & Breezy Organizing is er daar eentje van.

En het VOELT goed!

Ik ben namelijk met iets ontzettend tofs bezig. Iets dat voor mijzelf echt ‘lifechanging‘ is en mij verder helpt om mijn ideale leven te creëren.

Een leven waarin ik voldoende tijd, geld en energie heb voor die dingen die voor mij écht belangrijk zijn.

Vanaf januari heb ik besloten om een shift te maken, een shift in mijn energie en dus ben ik gestart met ” HET EXPERIMENT”. Mijn doel is om in volledige VRIJHEID van tijd en geld te leven, zodat ik mijn ideale leven kan creëren.

In HET EXPERIMENT neem ik je graag mee op mijn avontuur. Mijn reis naar vrijheid! 

Lijkt het je leuk om met me mee te reizen?

Volg me dan op Instagram of Facebook!

Liefs & geniet,

Daphne

Doutzen en feestkoffie

Wat Doutzen, doelen stellen en feestkoffie met elkaar te maken hebben

Ruim een half jaar geleden nam ik een abonnement op de sportschool. Tijdens de intake vroeg de instructrice mij, wat is je doel? “Oh ja, mijn doel”, zei ik, “ waarom kwam ik hier ook al weer, waarom wilde ik gaan sporten?” “Nou”, zei ik; mijn doel is fitter worden en net zo’n lichaam als Doutzen. Ze begon te lachen, en zei; “ Ehm, ik weet niet of dat mogelijk is, maar we kijken wat we kunnen doen.”  En ik weet nog dat ik dacht, beter te hoog ingezet dan te laag begonnen. 

Maar helaas ze heeft tot op heden gelijk gekregen, want nee ik heb nog niet het lichaam van Doutzen, was het maar zo’n feest dan dronk ik er vast een feestkoffie op, maar daarover later meer.  

Nee, ik ben al een aantal maanden verder en ik heb in de verste verte nog niet het lichaam van Doutzen. Sterker nog dat zou ook wel vreemd zijn, want ik heb er werkelijk veel te weinig aan gedaan. De eerste les in de sportschool bezorgde me een kop als een tomaat en een wegtrekker waarvan ik bijna out ging, dus misschien was het verstandiger om iets rustiger te beginnen. Maar helaas, rustig beginnen komt niet in mijn woordenboek voor en dus kreeg ik een blessure, een rottige, aan mijn achillespees. En dus stond ik stil. Daarna volgde er nog eentje aan mijn heup en ook aan mijn schouder. 

Gelukkig kon ik langzaam aan weer gaan opbouwen en deze keer heb ik echt geprobeerd rustiger te starten en met succes. Het mooie van mijn sportschool is dat ik ook gebruik mag maken van de squash banen en dus ben ik, één keer per week gaan squashen. Heerlijk voor de agressie, lekker tegen een bal aan rammen en mijn lief (met wie ik samen squash) laat me ook nog eens alle hoeken van de baan zien, dus aan beweging kom ik dat uurtje niets tekort.  Mijn blessures hielden zich koest dus dat was mooi. Maar ondanks dat ik me fitter ging voelen, zette het niet echt zoden aan de dijk naar mijn gewenste Doutzen lichaam. Dus er moest iets gebeuren. 

Omdat ik al jaren een schildklierprobleem heb en daar ook medicatie voor slik, besloot ik na enig onderzoek een afspraak te maken met een coach. Een hormooncoach. 

Een personal coach die kijkt naar jouw hormonen en de invloed van deze hormonen op jouw lichaam. Zijn ze in balans of niet? Nadat we een afspraak hadden ingepland kreeg ik een intake formulier en een vragenlijst toegestuurd met het verzoek deze in te vullen. Judith (mijn hormooncoach) vroeg me, “Wat is je doel?” “Nou”, zei ik. “ Ik wil me fitter en energieker voelen en een lijf zoals Doutzen” . “Okay”, zei ze. “Doutzen here we come”. 

Je begrijpt, met dat in het vooruitzicht, ging ik enthousiast aan de slag met het invullen van de vragenlijsten. De conclusie was; er zijn een aantal hormonen uit balans. 

Judith maakte een plan en tijdens onze afspraak bespraken we dit. Naast dat het ontzettend gezellig was, was het vooral ook erg leerzaam, een enorme eye-opener. 

Wat nu namelijk zo leuk is aan deze vorm van begeleiding is dat Judith me uitgelegd heeft wat voor invloed bepaalde voedingsmiddelen op mijn lichaam en mijn hormoonspiegel hebben. En door het waarom te weten vind ik het ineens veel makkelijker om er minder van te nemen of mee te stoppen. Misschien herken je dat wel dat je iets wilt veranderen maar niet goed weet hoe. Naast het einddoel voor ogen hebben en houden kan het waarom je dan ook echt op weg helpen. Door hierbij stil te staan wordt het makkelijker, simpelweg omdat je weet waarvoor je iets doet. En vaak is het dan gewoon een kwestie van doen, volhouden en ervaren wat het je brengt.

En zo ook bij mij. Eén van de adviezen van Judith was om minder koffie te gaan drinken. Dit omdat koffie mijn hormoonspiegel voortdurend uit balans brengt en dat invloed heeft op hoe ik me voel. Poeh, dat vond ik wel even een dingetje, want ik dronk echt ontzettend veel koffie. “Weet je”, zei ze, “je kunt best af en toe koffie drinken, maar maak er dan ook een feestje van”. “Koop de lekkerste bonen, neem de beste melk en maak het extra feestelijk met wat kaneel.” “ Geniet er dan ook echt van!” En zo geschiedde. Al ruim twee maanden drink ik bijna geen koffie meer. 

En het mooie is, ik voel me energieker en fitter en ben tot de ontdekking gekomen dat het helemaal niet om de koffie ging, maar dat het meer een gewoonte was die ik moest doorbreken. 

En als ik nu zin heb in koffie dan zorg ik dat ik er een echte feestkoffie van maak met amandelmelk en kaneel en geniet ik er extra van. 

Liefs & geniet,

Daphne 

Zomaar ineens een goed gesprek

Zomaar ineens een goed gesprek

En ineens had ik zomaar een goed gesprek. Een gesprek over waarom ik doe wat ik doe, een gesprek dat ons beiden ontroerde. De volgende dag vroeg ik me af, wat gebeurde er in dat gesprek waardoor er emoties om de hoek kwamen kijken? Was het de herkenning? Was het een inzicht of was het omdat het voor mij ineens zo duidelijk was en ik daarmee ook de ander kan raakte?

Ik weet het eigenlijk niet, maar wat ik wel weet is dat het bijzonder was en mij wel een inzicht heeft gegeven. Het inzicht dat ik meer mag gaan staan voor wat ik graag wil, meer mag gaan vertellen wat mijn missie is, dat wat ik anderen graag wil meegeven. En nu denk ik zelf al gelijk, wie ben ik dan om een ander dat te vertellen? En ja, misschien denk jij dat ook wel en weet je, dat is helemaal prima. Ik ben ook maar gewoon een mens die door bepaalde ervaringen inzicht heeft gekregen en dit graag wil delen om anderen te inspireren. Om anderen iets mee te geven of de ogen te openen zonder dat ze hoeven mee te maken wat ik heb meegemaakt. Gewoon om een leuker leven te leven.

Vaak is het zo dat onze ogen pas geopend worden als er “iets” ergs gebeurt. Mijn ogen gingen open door het plotseling overlijden van mijn vader. Voor zijn overlijden was ik al op weg, zoals ik het zelf noem. Ik was onderweg om erachter te komen waar het voor mij nu echt om gaat in dit leven. Wat ik nu echt belangrijk vind. Na een aantal pittige jaren, met een scheiding, een burn-out en het verlies van mijn baan wist ik dat ik het anders wilde en dat het anders moest. En toen overleed mijn vader. En hoe verschrikkelijk zijn plotseling overlijden ook was, het heeft mijn ogen wagenwijd geopend. Het heeft me doen inzien waar het in het leven voor mij om draait.

Het draait voor mij namelijk niet om het hebben van veel spullen of het hebben van een grote auto, dure designer spullen of andere materiële zaken. En begrijp me niet verkeerd, ik wil er ook graag leuk uitzien en een leuke auto rijden en ja, ik wil ook heel graag in een leuk huis wonen, maar uiteindelijk is dat voor mij niet waar het om gaat. Dus ben ik kritisch naar al mijn spullen gaan kijken en heb ik afscheid genomen van die dingen waar ik niet meer blij van werd en dat werkte door in de rest van mijn leven. Want ook op het gebied van werk heb ik gekeken, waar word ik blij van? Wat maakt mij nu echt gelukkig?

Wat wil ik nu echt? Dat is de vraag die ik mezelf bijna dagelijks stel. Hoe wil ik dat mijn dagen eruit zien, hoeveel tijd wil ik waaraan besteden? We kunnen onze tijd namelijk maar één keer besteden. Dus dan kun je dat maar beter doen aan zaken waar jij blij van wordt en waar jij je goed bij voelt. Ik ben mijn leven anders gaan organiseren om zo meer tijd te hebben voor datgene voor mij echt belangrijk is.

Is dat makkelijk? Nee, heus niet altijd. Het is een pittig proces van ups en downs en de ene dag lukt het beter dan de andere. Maar wat het me oplevert is het me dubbel en dwars waard.

Ik ben niet de enige die deze struggle heeft. Veel mensen struggelen hiermee. Iedereen wil alles, een leuk gezin, een mooi huis, mooie spullen en een goede baan. Daarnaast willen we ook een bruisend sociaal leven en niets missen en al helemaal niet onder doen voor een ander. Maar is dat werkelijk wat jij wilt? Wil jij dat nu echt? Of wil je dat omdat iedereen dat heeft of omdat je denkt dat het zo hoort?

Liefs & geniet

Daphne

Vasthouden om niet los te hoeven laten

Vasthouden versus loslaten

“Laat het los”…hoe vaak zeggen we dat niet tegen elkaar?

Laatst realiseerde ik me dat ik dat eigenlijk best vaak zeg. 

Tegen mijn kinderen, als ze gefrustreerd zijn omdat het niet gaat zoals ze hebben bedacht. Maar ook tegen mezelf. Ik kan me namelijk best opwinden als iets niet gaat zoals IK had bedacht, of als iets in mijn ogen niet eerlijk is. Maar ook als er iemand voor me rijdt met 60 km per uur op een weg waar je 80 mag, of iemand die bij de kassa staat en graag wil betalen met kleingeld om er na 5 minuten tellen achter te komen dat het toch net niet genoeg is….laat het los…zeg ik dan tegen mezelf, maar eerlijk is eerlijk, dat vind ik soms best lastig. 

Loslaten is gewoon makkelijker gezegd dan gedaan. Want hoe laat je los als je dat eigenlijk helemaal niet wilt. Als je juist liever vast wilt houden? Vasthouden aan spullen of vasthouden aan een baan die je niet meer leuk vind, maar je wel zekerheid geeft. Maar ook vasthouden aan mensen en vriendschappen. En soms, soms wordt je gedwongen om los te laten, omdat iemand ineens uit je leven verdwijnt door een overlijden. 

Loslaten is ook gewoon doodeng. Want loslaten heeft namelijk vaak te maken met afscheid nemen van iets dat was, iets dat herinneringen of gevoelens oproept die horen bij dat bepaalde voorwerp of die bepaalde persoon. 

Loslaten hoeft niet gelijk te betekenen dat je iets kwijt bent.  Het kan ook betekenen dat het een andere vorm krijgt of anders wordt ingevuld. Door los te laten ontstaat er dan juist ruimte.  Ruimte voor iets anders, voor iets nieuws, voor nieuwe inzichten, voor nieuwe vriendschappen en misschien zelfs wel voor nieuwe kansen. 

Maar hoe doe je dat dan loslaten? En waarom zou eigenijk iets loslaten? Door krampachtig vast te houden aan iets bereik je vaak niets.  Loslaten is dan eigenlijk de beste en enige optie. Een mooi voordeel van loslaten is ook dat je twee handen vrij hebt om nieuwe dingen aan te pakken.

Dus heb jij moeite met loslaten? Vraag jezelf dan eens af; “Wat is het dat ik graag wil vasthouden?”

Liefs & geniet,

Daphne

De lente en opruimkriebels

Ik vraag mezelf regelmatig af hoe het komt dat er een soort stoffig imago rond opruimen hangt. Niet stoffig in de zin van, stof en viezigheid, nee, meer in de zin van, oubollig. 

Meer iets van vroeger,  want een echte voorjaarsschoonmaak dat deden ze toen toch? Net als dat het woensdag gehaktdag was, maakten ze vroeger grondig schoon als de lente begon. Tegenwoordig gebeurt dat niet meer,  het lijkt dat het niet meer van deze tijd is. Daarnaast hebben wij daar ook helemaal geen tijd voor. Een grote schoonmaak daar doen wij niet echt aan.

Maar is dat wel echt zo? In mijn ogen doen we dat namelijk nog steeds, misschien in een iets andere vorm, maar we doen het wel. Kijk maar eens om je heen. Zeker nu de vogels ons morgens weer wakker fluiten, de bloemetjes langzaam hun kopjes weer laten zien en de lammetjes heerlijk door de wei dartelen. 

Langzaam aan gaat iedereen weer zijn tuintje in, oude plantjes eruit en nieuwe erin. Gras wordt weer voor het eerst gemaaid en bomen worden gesnoeid. Ook ik krijg dan dus zin om op te ruimen, schoon te maken, mijn tuin onder handen te nemen en alles weer lekker klaar te maken voor het voorjaar. Jij niet?

Zo’n voorjaarsschoonmaak betekent namelijk niets anders dan afscheid nemen van de winter en jezelf klaar maken voor het voorjaar. Lekker fris en fruitig het nieuwe seizoen starten. 

Ook wij doen dit soort schoonmaakbeurten of opruimsessies wel vaker, alleen staan we er niet zo bij stil. Misschien herken je dit wel. Net voordat er visite komt ga je als een superman of woman door het huis om de boel nog even op orde te brengen. Je wilt namelijk niet dan anderen zien dat er bij jou in huis ook gewoon geleefd wordt, dus weg met die zooi die al veel te lang op tafel ligt, of die kranten die je toch niet meer leest. 

Net voordat je op vakantie gaat is ook zo’n moment, nog even vlug alles aan kant maken. Tenminste dat is wat ik doe. Als ik op vakantie ga wil ik namelijk dat alles er spik en span bij ligt voor als ik weer thuis kom. Gewoon, omdat het zo lekker voelt om in een schoon en opgeruimd huis thuis te komen na een heerlijke vakantie. Herkenbaar toch?

Opruimen geeft ons op zulke momenten een instant lekker gevoel, een gevoel van, laat maar komen ik heb het onder controle, ik kan het aan. Goed voorbereid voor wat er komen gaat en daarmee rust creërend. Dat is wat het opruimen van spullen je kan geven. Een gevoel van rust en ruimte, overzicht en inzicht. Ik vind dat een prettig gevoel. En om dit gevoel te bereiken is opruimen dus niet het doel, maar een middel, een middel om die rust en ruimte te creëren om inzicht en overzicht te krijgen en om het gevoel te hebben dat je alles lekker onder controle hebt. Fijn toch, nietwaar? 

Eigenlijk hoop ik stiekem dat jouw handen ook beginnen te jeuken en je na het lezen van dit stukje denkt,  jaaaa, daar heb ik eigenlijk ook wel zin in, een frisse voorjaarsstart maken! Lekker opruimen om het voorjaar lekker te beginnen.  Als dat zo is,  type dan JA in de comments. Maar misschien denk je wel, nope, geen zin in, dat mag natuurlijk ook, type dan NEE en geef aan waarom niet. Ik ben erg benieuwd!

Liefs & geniet,

Daphne

Blue Monday

Vandaag is het BLUE MONDAY, volgens de Britse psycholoog Cliff Arnall, de meest deprimerende dag van het jaar.
Om eerlijk te zijn heb ik hier zelf niet zoveel last van, maar uit onderzoek blijkt dat dit voor veel mensen anders is. Zij voelen zich neerslachtig, weemoedig of treurig en de oorzaak hiervan lijkt erin te liggen dat de vakantie voor de meeste mensen nog erg ver weg is en de meeste goede voornemens alweer zijn mislukt. Daarnaast zijn de dagen nog steeds donker en is de maandag de eerste dag van de werkweek wat blijkbaar voor veel mensen niet zo positief is.

Zoals al gezegd, heb ik hier zelf gelukkig geen last van. Ten eerste, omdat ik werk doe dat ik erg leuk vind. Ten tweede, omdat ik merk dat de dagen toch echt alweer een beetje langer beginnen te worden. Gisteren was het namelijk om 17:30 nog licht terwijl dat twee weken geleden niet zo was :). Ten derde, omdat ik genoeg tijd en energie heb om dingen te doen die ik echt leuk en belangrijk vind.

En nu hoor ik je denken, ja dat is fijn voor jou, maar wat heb ik daar aan? Nou, in eerste instantie heb jij hier dus helemaal niets aan. Maar ik heb wel iets leuks bedacht waar je misschien wel iets aan hebt. Dussss lees snel verder 🙂

Vaak zijn de meeste goede voornemens die begin dit jaar zijn genomen nu alweer naar de achtergrond verdwenen. Zelf geloof ik niet zo in goede voornemens. Ik denk namelijk dat als je iets wilt veranderen je gewoon moet beginnen. Je besluit dat je het wilt en hup, vooruit met de geit, aan de slag.

En zo is het dus ook met OPRUIMEN. Vaak nemen we ons voor om te gaan opruimen, maar als puntje bij paaltje komt dan verzanden we in het verplaatsen van spullen of raken we gefrustreerd omdat het ons niet lukt. Daarnaast weten we ook vaak niet hoe en waar te beginnen en dus beginnen we helemaal niet en dat is ontzettend jammer. Jammer, omdat opruimen je ontzettend veel kan opleveren. Door op te ruimen omstaat er namelijk ruimte. Fysieke ruimte doordat je minder spullen hebt, maar ook mentale ruimte, omdat je simpelweg minder aan je hoofd hebt. Door LOS TE LATEN waar je niet meer blij van wordt en wat je energie kost, ontstaat er ruimte voor datgene waar je WEL BLIJ van wordt en waar je WEL ENERGIE van krijgt. Uit ervaring weet ik hoe het werkt en voelt en dat gun ik jou ook!

MAAR waar begin je met opruimen, hoe werkt opruimen eigenlijk en hoe beslis je wat je wel en niet wilt houden? En nu komt het leuke… jij kunt, helemaal GRATIS, mee doen aan mijn 5-daagse training waarin ik je dit ga leren.
Hoe tof is dat?

Vijf dagen waarin ik jou de basis principes van het opruimen leer
Vijf dagen waarin je tips en tricks krijgt
Vijf dagen waarin je zelf ook praktisch aan de slag gaat met opruimen
Vijf dagen van inspiratie en steun door mij en de andere deelnemers
Vijf dagen van ruimte creëren in je vaak al zo overvolle leven

Gun JIJ jezelf dit cadeau, GUN jij jezelf deze 5 online dagen om een frisse start met opruimen te maken? Type dan JA in de comments, dan stuur ik je de informatie toe.

Voor nu, wens ik je nog een mooie Blue Monday.

Liefs & geniet,
Daphne

Loslaten of vasthouden….

Photo by Florian Klauer by Unsplash

Loslaten of vasthouden…

Zoooo, de eerste week van het nieuwe jaar zit er alweer op!
En yess, er ligt een heel nieuw jaar voor je, 365 witte bladzijden die je kunt gaan vullen zoals jij dat wilt!
Vaak starten we het nieuwe jaar dan ook massaal met goede voornemens. Voornemens die we na een paar weken al niet meer nakomen of kunnen volhouden. Dit intrigeert me, want hoe komt dat toch dat een nieuw jaar ons altijd weer triggert om met oude gewoontes te stoppen en nieuwe te starten?

Ik deed dat stiekem eigenlijk ook elk jaar, starten met goede voornemens.
Ik heb wel eens met Oud & Nieuw een briefje vol geschreven met dat wat ik los wilde laten, dit aan een vuurpijl gebonden en de lucht in geknald. En dat werkte, eventjes, het luchtte op, het gaf ruimte, maar als dan het leven weer verder gaat, word je weer opgezogen door de dagelijkse gang van zaken en vervaagd alles weer.
Vreemd vind ik dat, die drang die er bij velen van ons ontstaat om het anders te gaan doen. Dit jaar heb ik geen goede voornemens, ik geloof er namelijk niet meer in om die te starten op 01 januari. Je legt jezelf daar als het ware een rare druk mee op en daar heb ik, als ik eerlijk ben, helemaal geen zin meer in.
Nope, ik doe het anders, als ik iets wil veranderen dan wacht ik niet meer tot 01 januari, maar dan begin ik gewoon op het moment dat ik het zo voel. Die intrinsieke motivatie, die “echte” wil om te veranderen, los te laten wat je niet meer dient of waar je niet gelukkig meer van wordt, dat geeft mij energie om vol te houden.

De afgelopen weken heb ik me een beetje terug getrokken. Naast de kerstdagen, met familie en Oud & Nieuw met vrienden heb ik heerlijk ondergedoken gezeten, lekker in de natuur. Natuurlijk niet echt ondergedoken, maar wel tijd voor mezelf, mijn lief en mijn gezin. Tijd om te lezen, tijd om te reflecteren, te wandelen, spelletjes te doen en lekker onderuit gezakt op de bank samen een filmpje te kijken. Tijd om door te brengen met vrienden en familie, gelachen en gehuild, en nog belangrijker, enorm genoten.

Van de week was ik thuis aan het opruimen en hoe vreemd het misschien ook klinkt, opruimen geeft mij rust en creëert ruimte, letterlijk en figuurlijk. Opruimen is eigenlijk niets anders dan de keuze maken om los te laten.
Maar loslaten klinkt zo makkelijk, want hoe vaak zeggen we niet tegen elkaar, laat het los, met andere woorden, maak je er niet druk om? En dat is vaak makkelijker gezegd dan gedaan, tenminste dat vind ik.
Want loslaten betekent ook niet meer vasthouden. Niet meer vasthouden aan spullen, niet meer vasthouden aan gedachten en verwachtingen en soms ook niet meer vasthouden aan mensen. En dat kan dus behoorlijk eng zijn.
Maar, als het je dan lukt om wel los te laten, dan ontstaat er ruimte. En dat?
Dat voelt dus echt ontzettend goed!

Ik gun JOU heel veel mooie loslaat momenten voor het komende jaar!

Fijn weekend,
Daphne

ps: Wat zou jij graag willen loslaten?
Laat je het me weten in de comments?

De piek op de kerstboom

Afgelopen week was ik samen met mijn moeder de kerstboom aan het optuigen en ineens was het weer daar, een flashback, even terug in de tijd, terug naar de herinnering aan mijn vader.

De jaren voor zijn overlijden deed ik dit namelijk samen met hem. Het op- en aftuigen van de kerstboom. En nee, inmiddels was het geen echte boom meer, want dat geeft zo’n zooi, maar een mooie nepper.
We hadden onze eigen taakverdeling en vulden elkaar, zoals wel vaker als we samenwerkten, prima aan. Ik tilde de kerstboom van zolder naar beneden, want zo’n doos is best zwaar en niet te vergeten bloedje link om de trap mee af te lopen. En zette deze dan vervolgens in het midden van de woonkamer. We haalden de wortels en de stam eruit, bij een neoboom is dat een rechte stalen stok met daaromheen gewikkeld een groene guirlande en een statief van groen staal. Hij gaf de takken aan, al gesorteerd op kleur, want zo werkt dat bij een nepboom, en ik, ik bevestigde ze in de stam.

Als de boom dan stond, deden we, nadat we deze eerst hadden gecheckt, want je weet tenslotte nooit of ze het nog wel doen, de lampjes erin. En dan kon het versieren beginnen. Ballen, slingers, houten poppetjes en niet te vergeten de piek. Persoonlijk vind ik pieken niets, maar het is niet mijn boom, dus helemaal prima als je toch graag een piek in de boom wilt. Een paar jaar geleden waren we weer op dit punt beland en vroeg ik, wat doen we met de piek? Hij, wetende dat ik er niets aan vond, zei: “ laten we het maar een keertje niet doen”. Dus een mooie houten ster uitgezocht en deze op de plaats van de piek in de boom gehangen. Een lampje in de top en voilà, daar stond onze boom.

Terug naar afgelopen week.
Samen met mijn moeder tuig ik de boom op. Ik haal de boom van zolder, zet hem in elkaar, lampjes erin. (de check was ik dus even vergeten, waardoor ik weer opnieuw kon beginnen omdat de lampjes het niet deden). Zij versiert ondertussen het huis met kransen, slingers en kaarsen. De boom versieren we samen. We hangen rode en zilveren ballen, guirlandes en houten poppetjes op.
En toen ineens kwam haar vraag: “ Waar is de piek?”
Ik: “Vind je dat mooi dan, een piek?”
Zij: “ Ja, een piek hoort in de boom”
Ik: “ Okay, dan moeten we hem even zoeken.”
Als laatste plaatsen we de kerststal. We halen de poppetjes , die ik ooit voor haar meenam uit Mexico, voorzichtig uit de doos en zetten ze, zonder het kindeke Jezus, want die is nog niet geboren, in de stal.
We kijken samen naar de boom, prachtig versierd en verlicht met een mooie zilveren piek in de top. En ik, ik denk terug aan de tijd met papa en geniet van mijn tijd met mama.

Feestdagen, de kerstdagen in het bijzonder, zijn mooie dagen om tijd door te brengen met de mensen die je lief hebt. Om te genieten met en van elkaar en mooie herinneringen te maken. Ik wens je hele liefdevolle feestdagen toe en wens dat je ontzettend veel mooie herinneringen maakt.

Liefs en geniet met en van elkaar,
Daphne

Dankbaarheid

Dankbaarheid

Ik ben dankbaar voor zomerse dagen in oktober.
Ik ben dankbaar voor een heerlijk ontbijtje.
Ik ben dankbaar voor wakker worden naast mijn grote liefde.
Ik ben dankbaar voor een lekker kopje koffie.
Ik ben dankbaar voor quality time met mijn gezin.
Ik ben dankbaar voor borrelen en bijkletsen met vrienden.
Ik ben dankbaar voor prachtige herfsttinten in de natuur.

Wist je dat als je elke dag even bewust
stilstaat bij waar je dankbaar voor bent, dit een positief effect heeft op hoe je je voelt?

En? Waar ben jij dankbaar voor?

Liefs & geniet,
Daphne