Doutzen en feestkoffie

Wat Doutzen, doelen stellen en feestkoffie met elkaar te maken hebben

Ruim een half jaar geleden nam ik een abonnement op de sportschool. Tijdens de intake vroeg de instructrice mij, wat is je doel? “Oh ja, mijn doel”, zei ik, “ waarom kwam ik hier ook al weer, waarom wilde ik gaan sporten?” “Nou”, zei ik; mijn doel is fitter worden en net zo’n lichaam als Doutzen. Ze begon te lachen, en zei; “ Ehm, ik weet niet of dat mogelijk is, maar we kijken wat we kunnen doen.”  En ik weet nog dat ik dacht, beter te hoog ingezet dan te laag begonnen. 

Maar helaas ze heeft tot op heden gelijk gekregen, want nee ik heb nog niet het lichaam van Doutzen, was het maar zo’n feest dan dronk ik er vast een feestkoffie op, maar daarover later meer.  

Nee, ik ben al een aantal maanden verder en ik heb in de verste verte nog niet het lichaam van Doutzen. Sterker nog dat zou ook wel vreemd zijn, want ik heb er werkelijk veel te weinig aan gedaan. De eerste les in de sportschool bezorgde me een kop als een tomaat en een wegtrekker waarvan ik bijna out ging, dus misschien was het verstandiger om iets rustiger te beginnen. Maar helaas, rustig beginnen komt niet in mijn woordenboek voor en dus kreeg ik een blessure, een rottige, aan mijn achillespees. En dus stond ik stil. Daarna volgde er nog eentje aan mijn heup en ook aan mijn schouder. 

Gelukkig kon ik langzaam aan weer gaan opbouwen en deze keer heb ik echt geprobeerd rustiger te starten en met succes. Het mooie van mijn sportschool is dat ik ook gebruik mag maken van de squash banen en dus ben ik, één keer per week gaan squashen. Heerlijk voor de agressie, lekker tegen een bal aan rammen en mijn lief (met wie ik samen squash) laat me ook nog eens alle hoeken van de baan zien, dus aan beweging kom ik dat uurtje niets tekort.  Mijn blessures hielden zich koest dus dat was mooi. Maar ondanks dat ik me fitter ging voelen, zette het niet echt zoden aan de dijk naar mijn gewenste Doutzen lichaam. Dus er moest iets gebeuren. 

Omdat ik al jaren een schildklierprobleem heb en daar ook medicatie voor slik, besloot ik na enig onderzoek een afspraak te maken met een coach. Een hormooncoach. 

Een personal coach die kijkt naar jouw hormonen en de invloed van deze hormonen op jouw lichaam. Zijn ze in balans of niet? Nadat we een afspraak hadden ingepland kreeg ik een intake formulier en een vragenlijst toegestuurd met het verzoek deze in te vullen. Judith (mijn hormooncoach) vroeg me, “Wat is je doel?” “Nou”, zei ik. “ Ik wil me fitter en energieker voelen en een lijf zoals Doutzen” . “Okay”, zei ze. “Doutzen here we come”. 

Je begrijpt, met dat in het vooruitzicht, ging ik enthousiast aan de slag met het invullen van de vragenlijsten. De conclusie was; er zijn een aantal hormonen uit balans. 

Judith maakte een plan en tijdens onze afspraak bespraken we dit. Naast dat het ontzettend gezellig was, was het vooral ook erg leerzaam, een enorme eye-opener. 

Wat nu namelijk zo leuk is aan deze vorm van begeleiding is dat Judith me uitgelegd heeft wat voor invloed bepaalde voedingsmiddelen op mijn lichaam en mijn hormoonspiegel hebben. En door het waarom te weten vind ik het ineens veel makkelijker om er minder van te nemen of mee te stoppen. Misschien herken je dat wel dat je iets wilt veranderen maar niet goed weet hoe. Naast het einddoel voor ogen hebben en houden kan het waarom je dan ook echt op weg helpen. Door hierbij stil te staan wordt het makkelijker, simpelweg omdat je weet waarvoor je iets doet. En vaak is het dan gewoon een kwestie van doen, volhouden en ervaren wat het je brengt.

En zo ook bij mij. Eén van de adviezen van Judith was om minder koffie te gaan drinken. Dit omdat koffie mijn hormoonspiegel voortdurend uit balans brengt en dat invloed heeft op hoe ik me voel. Poeh, dat vond ik wel even een dingetje, want ik dronk echt ontzettend veel koffie. “Weet je”, zei ze, “je kunt best af en toe koffie drinken, maar maak er dan ook een feestje van”. “Koop de lekkerste bonen, neem de beste melk en maak het extra feestelijk met wat kaneel.” “ Geniet er dan ook echt van!” En zo geschiedde. Al ruim twee maanden drink ik bijna geen koffie meer. 

En het mooie is, ik voel me energieker en fitter en ben tot de ontdekking gekomen dat het helemaal niet om de koffie ging, maar dat het meer een gewoonte was die ik moest doorbreken. 

En als ik nu zin heb in koffie dan zorg ik dat ik er een echte feestkoffie van maak met amandelmelk en kaneel en geniet ik er extra van. 

Liefs & geniet,

Daphne 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *