Vasthouden om niet los te hoeven laten

Vasthouden versus loslaten

“Laat het los”…hoe vaak zeggen we dat niet tegen elkaar?

Laatst realiseerde ik me dat ik dat eigenlijk best vaak zeg. 

Tegen mijn kinderen, als ze gefrustreerd zijn omdat het niet gaat zoals ze hebben bedacht. Maar ook tegen mezelf. Ik kan me namelijk best opwinden als iets niet gaat zoals IK had bedacht, of als iets in mijn ogen niet eerlijk is. Maar ook als er iemand voor me rijdt met 60 km per uur op een weg waar je 80 mag, of iemand die bij de kassa staat en graag wil betalen met kleingeld om er na 5 minuten tellen achter te komen dat het toch net niet genoeg is….laat het los…zeg ik dan tegen mezelf, maar eerlijk is eerlijk, dat vind ik soms best lastig. 

Loslaten is gewoon makkelijker gezegd dan gedaan. Want hoe laat je los als je dat eigenlijk helemaal niet wilt. Als je juist liever vast wilt houden? Vasthouden aan spullen of vasthouden aan een baan die je niet meer leuk vind, maar je wel zekerheid geeft. Maar ook vasthouden aan mensen en vriendschappen. En soms, soms wordt je gedwongen om los te laten, omdat iemand ineens uit je leven verdwijnt door een overlijden. 

Loslaten is ook gewoon doodeng. Want loslaten heeft namelijk vaak te maken met afscheid nemen van iets dat was, iets dat herinneringen of gevoelens oproept die horen bij dat bepaalde voorwerp of die bepaalde persoon. 

Loslaten hoeft niet gelijk te betekenen dat je iets kwijt bent.  Het kan ook betekenen dat het een andere vorm krijgt of anders wordt ingevuld. Door los te laten ontstaat er dan juist ruimte.  Ruimte voor iets anders, voor iets nieuws, voor nieuwe inzichten, voor nieuwe vriendschappen en misschien zelfs wel voor nieuwe kansen. 

Maar hoe doe je dat dan loslaten? En waarom zou eigenijk iets loslaten? Door krampachtig vast te houden aan iets bereik je vaak niets.  Loslaten is dan eigenlijk de beste en enige optie. Een mooi voordeel van loslaten is ook dat je twee handen vrij hebt om nieuwe dingen aan te pakken.

Dus heb jij moeite met loslaten? Vraag jezelf dan eens af; “Wat is het dat ik graag wil vasthouden?”

Liefs & geniet,

Daphne